Przedmowa

Andrea Gasparino

Jest to już drugie wydanie książki, noszącej tytuł Msza święta - Wieczerza Pańska autorstwa o. Andrea Gasparino, odpowiedzialnego za Centrum Misyjne o. de Foucauld w Cuneo. Książka ta jest zbiorem rozmów przeprowadzonych bezpośrednio z członkami wspólnoty oraz za pomocą turyńskiego "Radio Incontri". Obecna edycja została wzbogacona i uzupełniona po ogromnym sukcesie poprzednich czterech wydań dla młodzieży oraz po ukazaniu się drukiem przekładu w języku koreańskim. Spośród wielu teologiczno-duszpasterskich opracowań na temat Mszy świętej książka ta wyróżnia się ze względu na swój żywy język, który potrafi tak wciągnąć czytelników, jak gdyby słuchali tej katechezy z samych ust mistagoga (albowiem chodzi o prawdziwą mistagogię opartą na stanowiących istotę celebracji pojęciach-kluczach), a zwłaszcza z powodu bogactwa refleksji i konwersacji, które w trzeciej części książki przedstawiają Eucharystyczną Komunię jako ważny moment zaszczepienia się w boskość. Po tym jak reforma liturgiczna przybliżyła Mszę św. do jej natury - Wieczerzy Pańskiej (stąd podwójny tytuł książki), wypełniając bolesne pustki jansenistycznej i separatystycznej przeszłości od sakramentu do ofiary, pozostaje ciągle wrażenie, że wielu wiernych nie zdaje sobie jeszcze sprawy z wymagań, niesionych przez ten sakramentalny kontakt, gdy Pan jednoczy nas z sobą i czyni nas członkami Swojego Ciała. Umieszczenie w części trzeciej - poświęconej właśnie Komunii - tematów, które zwykle znajdują swoje rozwinięcie gdzie indziej, a przeważnie w części ogólnej dotyczącej Mszy, wskazuje na wagę, jaką autor pragnął nadać tej sakramentalnej chwili, która upodabnia nas poprzez współuczestnictwo i przemianę do sakramentalnej ofiary. Aktualizacja eucharystycznej doktryny w stosunku do nowoczesnych zagadnień: zgromadzenia liturgicznego, które czyni ze Mszy św. sakrament zgromadzonego Kościoła, mocy ducha epiklezy zwłaszcza nad przyjmującymi Komunię, dwoistości stołów, co stawia na tym samym poziomie rzeczywistości sakramentalność słowa i sakramentalność eucharystyczną (różnica leży jedynie w stopniu, nie w charakterze) - wszystko to nadaje tej nowej edycji wartość katechetycznej skuteczności, która może przekonać i skłonić do lepszego zrozumienia i zakosztowania "eucharystycznego dramatu", jak mówi sam autor. Ta katecheza, skierowana na początku do młodzieży, może okazać się użyteczna dla duszpasterzy celebransów oraz liturgicznych animatorów naszych znużonych zgromadzeń, i jakkolwiek nie zamierza ona wyczerpać wszystkich aspektów eucharystycznej tajemnicy, ma niewątpliwą inspirującą wartość. Wystarczy jej bezpośrednio doświadczyć!
Enzo Lodi